ความรู้สึกเดิมๆ
posted on 02 Dec 2010 08:15 by singlemomonboardสวัสดีเช้าวันพฤหัส
สวัสดีความหดหู่
เกือบ 8 ปีแล้วสินะ "โรคซึมเศร้า" ที่เราอยู่ด้วยกันมา จนใครต่อใครเค้าทิ้งฉันไปหมดแล้ว เธอก็ยังเหนียวแน่นในการดำรงอยู่กับฉันไม่หายไปไหน แถมบางครั้งยังยุแหย่ให้ฉันทำอะไรแผลงๆ เช่น ทำร้ายตัวเองต่างๆนานา บางครั้งก็ท้าทายฉันให้ฆ่าตัวตาย ถ้าฉันตายไป เธอก็ต้องตายด้วยนะ อวดดีจริงๆ เธอไม่กลัวตายรึไง หรือเธอเบื่อที่จะอยู่กับฉันแล้ว ถ้าฉันตายไปเธอก็จะได้จบๆกันไปกับฉัน ต่างคนต่างสูญสิ้น เธอจากฉันไปด้วยทางอื่นไม่ได้เหรอ โดยไม่ต้องเอาชีวิตฉันไปด้วย ฉันเองก็เชื่อเธอมามากต่อมากแต่ฉันไม่ตาย เธอก็ไม่มีทีท่าว่าจะรามือเลย..
จากนี้ไปฉันจะพยายามแยกตัวจากเธอ ไม่เชื่อเธอ ไม่ทำตามเธอ อาจจะทำได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่ก้อจะพยายาม..
แต่ฉันก็ยอมรับจริงๆว่าเธอมีอิทธิพลต่อชีวิตจิตใจฉันมากมายเหลือเกินขนาด ลูกน้อยของฉัน และ ฉัน ยังคงพ่ายแพ้ให้แก่เธอ ฉันยังคงตั้งหน้าตั้งตาเชื่อฟังคำสั่งเธออย่างซื่อสัตย์ มั่นคง "ฉัน" อ่อนแอ พ่ายแพ้ อย่างไม่มีทางสู้เลย..
ลูกจ๋า อย่าปล่อยมือจากแม่ ยื้อไว้ ดึงไว้ ช่วยเเม่สู้กับ "ซึมเศร้า".. และ "ซึมเศร้า" จ๋าเราจะจากกันด้วยดีได้ใช่ไม๊?
.. และวันนี้ฉันยังซึมเศร้า "อยากตาย"..