....ever since i remembered.

..แน่นอนว่าทุกคนในโลกต้องอยากมีความสุขกันทั้งนั้น และ ที่ยิ่งแน่นอนเข้าไปอีกคือความสุขจากการที่ได้คิด, ทำ และเป็น ในสิ่งที่ตัวเองชอบนั้น มันช่างหอมหวาน และ อิสระ ดีจริงๆ ..ใช่แล้วหล่ะ คนทุกคนชอบที่จะเป็นตัวของเอง..

..แต่ทำไมคนส่วนมากในตอนนี้ถึงดูจะมีความสุขมากที่ได้เป็นเหมือนคนอื่น และ ก็พยายามนักหนาที่จะได้เป็นเหมือนคนอื่น ดูเหมือนพวกเค้าจะไม่รู้ตัวเลยว่าจริงๆแล้วตัวของพวกเค้าเองชอบอะไร อยากทำอะไร ต้องการสิ่งไหน และอยากเป็นอย่างไรกันแน่.. แค่ "มี" เหมือนคนอื่นไว้ก่อน แค่ "ทำ" เหมือนคนอื่นไว้ก่อน แค่ "เป็น" เหมือนคนอื่นไว้ก่อน โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันจะได้อะไรขึ้นมา นอกจากความสุขที่ได้เป็นเหมือนคนอื่น สุดท้ายก็ไม่มีใครรู้เลยว่าตกลงไอ้คนอื่นๆเค้า กับ เรา ใครตามใครกันแน่..

..เพียงแต่ถ้าวันนี้ทุกคนกลับสู่สภาวะที่เรียกว่า "ตัวของตัวเอง"  คือ "มี" ในสิ่งที่จำเป็นกับตัวเอง "ทำ" ในสิ่งที่ควรทำเพื่อชีวิตของตัวเอง "เป็น" ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ.. คนบนโลกเราคงมีเรื่องราวดีๆ "หลากหลาย" ไว้แลกเปลี่ยน และ เล่าสู่กันฟัง..

..ไม่เหมือนตอนนี้ที่ทุกคน "เป็น อยู่ คือ" แบบเดียวกัน มีของแบบเดียวกัน ทำชีวิตแบบเดียวกัน เป็นอะไรๆเหมือนๆกัน.. ก็ทุกคนเล่นใช้ "ความคิด" เดียวกัน เป็นกฎ ข้อบังคับ ในชีวิตประจำวัน ..โลกเรา ชีวิตเราเลยไม่มีอะไรแปลกใหม่ไปกว่ากัน..

..น่าเสียดายที่เลยไม่ได้มีเรื่องราวดีๆ ทัศนคติใหม่ กิจกรรมที่แตกต่างไป มาเล่า มาแบ่งปัน มาช่วยเหลือ หรือ เตือนสติกัน..

..ตกลงว่าการที่วิ่งตามกระแสรายวันคือ "ความสุข" หรือ "ความอยาก" กันแน่นะ? เคยแอบคิดไม๊ว่าถ้าลองหยุดวิ่งแล้วจะได้อะไร? อย่างน้อยก็ไม่เหนื่อยล่ะน่า.. ที่สำคัญตัวจริงของความสุขจะได้วิ่งตามมาทันซักที..